مدیرعامل آنتروپیک: ریشه بدبینی و مخالفت‌ها با هوش مصنوعی یک «بحران بی‌اعتمادی» عمیق است

داریو آمودی (Dario Amodei)، مدیرعامل شرکت آنتروپیک (Anthropic)، اخیراً در برابر این ادعا که تصویری بیش از حد تاریک و بدبینانه از آینده هوش مصنوعی (AI) ترسیم می‌کند، موضع‌گیری کرده و به دفاع از دیدگاه‌های خود پرداخته است.

به گزارش واضح به نقل از تک‌کرانچ (TechCrunch)، اظهارات آمودی در پاسخ به گوین بیکر (Gavin Baker)، سرمایه‌گذار نام‌آشنا بیان شد. بیکر چه در پادکست محبوب آل-این (All-In) و چه در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) استدلال کرده بود که هشدارهای مکرر آمودی درباره خطرات هوش مصنوعی به شکل‌گیری موج مخالفت‌ها و واکنش‌های منفی عمومی در ایالات متحده، به‌ویژه در برابر احداث مراکز داده (Data Centers)، دامن زده است.

بیکر با این ادعا که آمودی در بحث قانون‌گذاری هوش مصنوعی «قافیه را باخته است» (اشاره به حمایت آنتروپیک از برخی طرح‌های نظارتی، از جمله لایحه کالیفرنیا که الزامات شفافیت سخت‌گیرانه‌ای را برای توسعه‌دهندگان بزرگ هوش مصنوعی تعیین می‌کند) و با یادآوری اینکه «او در آستانه تکیه زدن بر صندلی مدیریت یکی از حیاتی‌ترین شرکت‌های جهان است»، نوشت: «با تمام احترامی که قائلم، فکر می‌کنم او باید تلاش کند تا سفیری مثبت‌اندیش‌تر و مروجی امیدوارکننده‌تر برای صنعت خود باشد.»

بیکر تنها کارشناسی نیست که باور دارد بدبینی عمومی به هوش مصنوعی و حتی محدودیت‌های قانونی دولت‌ها، نتیجه طبیعی هشدارهای هولناک برخی از مدیران ارشد این حوزه است. با این حال، آمودی در مجموعه‌ای از پست‌ها این ایده را که «پیام‌رسانی او به شکلی نامتناسب بار منفی داشته است» قاطعانه رد کرد. او در مقابل تأکید کرد که دیدگاه‌ها و نوشته‌هایش «تعادلی تقریباً برابر میان خطرات و مزایا» دارند و او مقاله مشهور خود با عنوان «ماشین‌های فیض عاشقانه» (Machines of Loving Grace) را دقیقاً به این دلیل به نگارش درآورده که «احساس می‌کرد صنعت هوش مصنوعی تصویر الهام‌بخش و روشنی از اینکه این فناوری چگونه می‌تواند دنیا را به شکلی بنیادین به مکانی بهتر تبدیل کند، ارائه نداده است.»

با وجود این دفاعیات، آمودی اذعان کرد که «دیدگاه عمومی جامعه نسبت به فناوری هوش مصنوعی منفی است» و موافقت کرد که «این یک چالش بسیار بزرگ به شمار می‌رود». اما نقطه اختلاف اصلی او این بود که آیا این حس منفی «عمدتاً به دلیل هشدارهای او یا سایر رهبران هوش مصنوعی پیرامون ریسک‌های این فناوری پدید آمده است یا خیر».

مدیرعامل آنتروپیک در این باره گفت: «من فکر می‌کنم این مسئله اساساً یک بحران بی‌اعتمادی است. به باور من، مردم عادی نه به شرکت‌ها، نه به دولت‌ها و نه به صنعت فناوری اعتماد دارند و همواره با بدبینی گمان می‌کنند که ما در حال تدارک ترفندی جدید برای سوءاستفاده یا فریب دادن آن‌ها هستیم.»

در واقع، واژه «اعتماد» اصطلاحی است که مکرراً در تیترهای خبری مرتبط با سم آلتمن (مدیرعامل OpenAI) نیز دیده می‌شود و اکنون به یک چالش بنیادین برای سایر رهبران این اکوسیستم مانند آمودی تبدیل شده است. البته از دیدگاه آمودی، این بحران حاصل دهه‌ها فرسایش اعتماد عمومی است و واکنش‌های منفی کنونی علیه هوش مصنوعی «تنها جدیدترین نسخه از این روند فرسایشی به شمار می‌رود.»

آمودی خاطرنشان کرد: «به باور من، دقیق‌ترین و منصفانه‌ترین انتقادی که می‌توان به شرکت‌های حوزه هوش مصنوعی از جمله آنتروپیک وارد کرد، این است که ما هنوز نتوانسته‌ایم به وعده‌های بزرگ خود برای منفعت‌رسانی واقعی به جهان عمل کنیم. این کوتاهی کاملاً متوجه ماست و فکر می‌کنم انتقاد بجایی که منتقدان باید مطرح کنند همین است، نه بحث‌های حاشیه‌ای درباره لحن پیام‌رسانی و استراتژی‌های بازاریابی.»

او در ادامه افزود که دادن وعده‌هایی نظیر اینکه هوش مصنوعی روزی سرطان را ریشه‌کن خواهد کرد «بیشتر شبیه یک کلیشه تکراری است تا یک ایده الهام‌بخش»؛ عاملی که در حقیقت نظر افکار عمومی را نسبت به هوش مصنوعی دگرگون خواهد کرد، «درمان واقعی و ملموس بیماری سرطان» توسط این سیستم‌ها خواهد بود.

آمودی در پاسخ به مناقشات مربوط به رگولاتوری تصریح کرد که بیکر یک «دوراهی کاذب» میان آزادسازی بی‌قیدوشرط هوش مصنوعی و انحصار این فناوری در دستان چند غول فناوری از طریق وضع قوانین ایجاد کرده است.

وی توضیح داد: «می‌دانم که در سیلیکون‌ولی نوعی ساده‌انگاری رایج است که بر اساس آن قانون‌گذاری را معادل انحصارطلبی و تمرکز قدرت می‌دانند، اما من همیشه این دیدگاه را روایتی بیش از حد ساده‌لوحانه از جهان دانسته‌ام. بسیاری از مردم خارج از این حباب معتقدند که قانون‌گذاری ابزاری مشروع برای مهار قدرت بی‌حدوحصر شرکت‌های بزرگ و حفظ منافع جامعه است.»

آمودی افزود اگرچه لزوماً با تمام ابعاد این دیدگاه موافق نیست، اما دقیقاً به همین علت است که آنتروپیک همواره پیشنهادات سیاستی و چارچوب‌های پیشنهادی خود را با وسواس و احتیاط فراوان تدوین می‌کند.

او در این زمینه گفت: «ما تلاش بسیار زیادی می‌کنیم تا پیشنهادهایی ارائه دهیم که سرعت رشد بی‌محابای شرکت‌های پیشرو و تراز اول هوش مصنوعی (Frontier AI) را کنترل کرده و موانع را برای آن‌ها بیشتر کند، در حالی که هم‌زمان برای رقبای کوچک‌تر مزیت رقابتی به همراه داشته باشد.»

آمودی در تشریح دلایل نیاز به رگولاتوری تأکید کرد که از نگاه او «هوش مصنوعی از نظر ساختاری فناوری متمایل به تمرکز قدرت است». او خاطرنشان ساخت که هرچند مدل‌های با وزن‌های باز (Open-Weights) تا حدی به رفع این انحصار کمک می‌کنند، اما به‌هیچ‌وجه راه‌حلی نهایی نیستند؛ چرا که این مدل‌ها صرفاً انحصار قدرت را به سمت نهادها و شرکت‌هایی هدایت می‌کنند که به بزرگ‌ترین زیرساخت‌های محاسباتی، پردازنده‌ها و چیپست‌های هوش مصنوعی دسترسی دارند.

به گفته مدیرعامل آنتروپیک، طراحی «قواعد و چارچوب‌های درست» می‌تواند سه هدف اساسی را به صورت هم‌زمان محقق کند: