به گزارش ایمیدکو، تولید جهانی خاویار در سال 2024 حدود 700 تن برآورد شده است و طبق داده‌های مؤسسه تحقیقاتی GIR انتظار می‌رود بازار جهانی خاویار تا سال 2033 با نرخ رشد سالانه 8.5 درصد، به ارزشی نزدیک به 1.2 میلیون دلار برسد.
فسیل‌های زنده و چالش‌های اکولوژیکروز جهانی خاویار در 18 ژوئن، فرصتی است برای بازاندیشی درباره نقش بی‌بدیل تاس‌ماهیان در تنوع زیستی، توسعه اقتصادی، امنیت غذایی و دیپلماسی مزیت‌های غذایی. این گونه‌های کهن‌سال که به فسیل‌های زنده شهرت دارند، در زنجیره‌های ارزشی مبتنی بر علم، فناوری و نوآوری جایگاه ویژه‌ای دارند و پیشران شکل‌گیری زیست‌بوم‌های تازه‌ای از کارآفرینی، گردشگری خوراک، ارزش‌آفرینی غذایی و بازارهای صادراتی هستند. اما تکامل دیررس، رشد آهسته، طول عمر زیاد و نرخ پایین زادآوری، آن‌ها را در برابر فشارهای انسانی آسیب‌پذیر می‌کند و نیازمند رویکردی دقیق، علمی و بلندمدت برای بهره‌برداری مسئولانه است.
چالش‌های اکولوژیک تاس‌ماهیان تنها به صید بی‌رویه محدود نمی‌شود. تخریب زیستگاه‌ها، ساخت سدها و مسدود شدن مسیرهای مهاجرت، آلودگی‌های صنعتی و شیمیایی، برداشت‌های غیرمجاز، تغییرات اقلیمی و نوسانات جریان‌های آبی، همگی به کاهش جمعیت‌ها شتاب داده‌اند. به همین دلیل، امروز تقریباً تمامی گونه‌های تاس‌ماهیان ذیل مقررات کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر (CITES) قرار دارند و تجارت آن‌ها به شناسنامه‌دار شدن، رهگیری دقیق و انطباق‌های سخت‌گیرانه وابسته است. تجربه جهانی و پایش‌های زیست‌محیطی نشان می‌دهد تنها با حکمرانی یکپارچه، اجرای استانداردهای رفاه آبزیان، مدیریت علمی آب، و رصد منظم سلامت اکوسیستم‌ها می‌توان مسیر پایداری را تثبیت کرد و از سرمایه ژنتیکی این گونه‌ها پاسداری نمود.
گذر از صید تا زیستصنعتدر سه دهه اخیر، صنعت تاس‌ماهیان از یک فعالیت عمدتاً مبتنی بر صید به یک زیست‌صنعت فناورانه، داده‌محور و مقررات‌پذیر تبدیل شده است. جهش در تکثیر و پرورش، تغذیه تخصصی، مدیریت بهداشت و زیست‌امنیت، سامانه‌های بازچرخانی آب و فرآوری پیشرفته، امکان عرضه‌ای پایدارتر و باکیفیت‌تر را فراهم کرده و وابستگی بازار به ذخایر طبیعی را کاهش داده است. برآوردها نشان می‌دهد تولید جهانی خاویار در سال 2024 به حدود 700 تن رسیده و در 25 سال گذشته بیش از 10 برابر رشد کرده است؛ روندی که با ارتقای فناوری، توسعه بازارهای لوکس، رشد گردشگری خوراک، و برندسازی حرفه‌ای تقویت شده است.
طبق گزارش Global Info Research، ارزش بازار جهانی خاویار تا افق 2033 با نرخ رشد مرکب سالانه 8.5 درصد افزایش می‌یابد و به حدود 1.2 میلیون دلار می‌رسد. موتورهای این رشد عبارتند از تنوع محصول و طعم، بهبود لجستیک سرد و بسته‌بندی، فروش دیجیتال، گسترش نشان‌های زیست‌پایدار و گواهی‌های کیفیت، و ارتقای زنجیره تأمین مبتنی بر ردیابی و اصالت‌سنجی. در عین حال، الزام‌های مقرراتی بین‌المللی، سرمایه‌گذاری سنگین اولیه، لزوم تحقیق و توسعه مداوم، و مدیریت ریسک‌های بهداشتی و اقلیمی، همچنان تعیین‌کننده‌اند. صنعت تاس‌ماهیان، هر چه علمی‌تر و شفاف‌تر عمل کند، در برابر نوسانات بازار، محدودیت‌های تجاری و الزامات CITES تاب‌آورتر خواهد شد.
جایگاه ایران و الزامات حکمرانی زنجیره ارزشبرای ایران، تاس‌ماهیان صرفاً یک فرصت اقتصادی نیستند؛ بخشی از میراث طبیعی، سرمایه فرهنگی خوراک و مزیت رقابتی در بازارهای جهانی‌اند. تقویت جایگاه کشور در این صنعت، مستلزم حکمرانی هوشمند بر زنجیره ارزش از مولد تا بازار است: ارتقای ژنتیک و تکثیر، بهینه‌سازی خوراک، مدیریت آب و انرژی، استانداردهای رفاه و بهداشت، کیفیت فرآوری، برندسازی و بازاریابی صادراتی، به‌همراه رهگیری دیجیتال و شفافیت داده‌ها. هم‌راستاسازی مقررات داخلی با CITES، توسعه زیرساخت‌های آزمایشگاهی و اعتباربخشی، تسهیل مالی و بیمه‌ای، و تربیت نیروی انسانی متخصص، می‌تواند سهم ایران را در بازارهای ممتاز تثبیت کند و مزیت‌های رقابتی پایدار بیافریند.
پرورش و تجارت مسئولانه خاویار، زمانی مزیت‌آفرین است که بر پایه علم، نوآوری و انطباق‌های بین‌المللی بنا شود و منافع اقتصادی آن همزمان با صیانت از ذخایر ژنتیکی و زیستگاه‌ها تضمین گردد. در این مسیر، هم‌افزایی دانشگاه، صنعت و دولت، مشارکت جوامع محلی، و دیپلماسی فعال غذایی، حلقه‌های تکمیل‌کننده یک راهبرد برد-برد برای طبیعت، تولیدکننده و بازار است؛ راهبردی که می‌تواند روایت ایران را در زیست‌صنعت تاس‌ماهیان نیرومندتر سازد و به میراث زیستی و هوی…
