شام سالانه انجمن خبرنگاران کاخ سفید (WHCA) در حالی برگزار شد که سخنرانی طولانی و عجیب دونالد ترامپ با واکنش سرد و سکوت سنگین حاضرین در سالن مواجه شد. رئیسجمهور ایالات متحده در این مراسم تلاش کرد با اجرای شوخیهای تند به سبک دان ریکلس (کمدین معروف) و تکرار سخنان همیشگی خود در میتینگهای انتخاباتی توجه جلب کند، اما این شوخیها نتوانستند یخ سالن را بشکنند.
به گزارش واضح به نقل از ددلاین، دونالد ترامپ در سالن بزرگ هتل والدورف آستوریا روی صحنه رفت و سخنرانی ۱ ساعت و ۲ دقیقهای خود را آغاز کرد. او در میان شوخیهای ناموفق خود، به موضوعات مورد علاقهاش مانند برنامههای ساخت سالن رقص در کاخ سفید و انتقاد از رسانهها پرداخت. با این حال، آنچه بیش از هر چیز در طول سخنرانی او جلب توجه میکرد، سکوت عجیب جمعیت بود؛ چرا که بسیاری از شوخیهای او نگرفت و انحراف او به حواشی سیاسی، خارج از حوصله مخاطبان تلویزیونی بود. بخش زیادی از صحبتهای ترامپ بیشتر شبیه به رویاپردازیهای ناشی از تماشای بیش از حد شبکههای تلویزیونی راستگرا بود تا یک اجرای طنز برنامهریزیشده.
سخنرانی طولانی ترامپ و خستگی حاضرین در سالنحدود دقیقه ۴۵ سخنرانی بود که مهمانان شروع به بررسی گوشیهای همراه خود کرده و روی صندلیهایشان بیتابی میکردند. در میان جمعیت، حتی چهرههای سرشناسی مانند هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی آمریکا، در حال خمیازه کشیدن دیده شد. طولانی شدن سخنرانی ترامپ یادآور شوخی معروف جانی کارسون در مراسم اسکار بود. اگرچه ترامپ در میان صحبتهایش به جوایز اسکار و رویکرد ضد ترامپی آن اشاره کرد، اما حتی این بخش نیز نتوانست واکنش یا تشویق چندانی از حاضرین بگیرد.
با این حال، رئیسجمهور چند شوخی موفق هم داشت؛ از جمله شوخی با رابرت اف کندی جونیور که درباره استیک شام گفت: «امیدوارم همه از استیک لذیذ خود لذت برده باشند. میخواهم بدانید که بابی کندی که همینجا نشسته، شخصاً با ماشینش به این گاو زده است!» ترامپ همچنین اعتراف کرد که هنوز تعداد مقالات صفحه اول نیویورک تایمز درباره خودش را میشمارد و توصیهای کاربردی به خبرنگارانی که شماره او را دارند ارائه داد: «وقتی با مطبوعات صحبت نمیکنید، همیشه یک خبر بد از شما میسازند. اما وقتی صحبت میکنید، شانس دیدن یک خبر خوب را دارید.»
حملات تکراری ترامپ به خبرنگاران و چهرههای سیاسیدر سالنی پر از روزنامهنگاران و خبرنگاران، حملات ترامپ به چهرههایی مانند کیتلان کالینز از شبکه CNN با چهرههای بیتفاوت حاضرین روبرو شد؛ زیرا آنها میدانستند که تصویرشان توسط دوربینهای شبکه C-SPAN ضبط میشود. توهینهای شخصی ترامپ، مانند مسخره کردن گردن آدام شیف، وزن کریس کریستی و چهره پیر بروس اسپرینگستین، در واقع تکرار همان پستهای او در شبکه اجتماعی تروث سوسیال (Truth Social) بود.
این مراسم به دلیل تدابیر امنیتی شدیدتر، در سالنی کوچکتر از هتل واشنگتن هیلتون یعنی در والدورف آستوریا برگزار شد. کاهش ظرفیت سالن باعث شد تا شرکتکنندگان حضور چهرههای سرشناسی مانند استفان میلر، پیت هگست (وزیر دفاع) و تاد بلانش (سرپرست دادستانی کل) را از نزدیک احساس کنند. این مراسم در واقع نسخه تعویقافتاده شام ماه آوریل بود که به دلیل سوءقصد به جان ترامپ و شلیک گلوله در هتل واشنگتن هیلتون لغو شده بود. در این برنامه، از ویکتور گونزالس، مامور سرویس مخفی آمریکا که مانع از ضارب شده بود، و همچنین پرسنل هتل تقدیر شد.
دفاع انجمن خبرنگاران از آزادی مطبوعات و متمم اول قانون اساسیویجیا جیانگ، رئیس انجمن خبرنگاران کاخ سفید و خبرنگار شبکه CBS News، سخنرانی احساسی و بسیار شخصی درباره مسیر زندگی خود ارائه داد. او که متولد چین و بزرگشده در منطقه معدنی آپالاچیا است، با الهام از کانی چانگ توانست به دفتر بیضی کاخ سفید راه یابد. جیانگ درباره نقش متمم اول قانون اساسی آمریکا گفت: «انتقاد از رسانهها میتواند منصفانه یا غیرمنصفانه باشد. ما گاهی اشتباه میکنیم و دچار حبابهای خودمان میشویم، اما تفاوت بنیادینی بین انتقاد از مطبوعات و تلاش برای تضعیف آن وجود دارد.»
برای دفاع از مطبوعات، انجمن خبرنگاران کاخ سفید از روش «نشان بده، بگو نه» استفاده کرد. در یک بخش ویدئویی، از هوش مصنوعی برای بازسازی تصویر جیمز مدیسون استفاده شد تا اهمیت متمم اول را توضیح دهد. همچنین تصاویری از رؤسای جمهور سابق آمریکا از رونالد ریگان تا باراک اوباما پخش شد که بر نقش حیاتی مطبوعات تاکید میکردند. صحبتهای دان راثر و سام دونالدسون نیز نشان داد که چالش میان دولتها و رسانهها موضوع جدیدی نیست.
یکی از لحظات حساس مراسم زمانی بود که ولف بلیتزر جایزهای را به روزنامه وال استریت ژورنال برای گزارش افشاگرانهاش درباره نامه ادعایی ترامپ به جفری اپستین اهدا کرد. در حالی که بلیتزر اشاره کرد ترامپ از این روزنامه شکایت ۲۰ میلیارد دلاری کرده است، ترامپ با لبخندی شیطنتآمیز با خبرنگاران برنده جایزه دست داد و سپس دستهایش را به نشانه بیافزایشی بالا برد. او در پایان سخنرانی خود تاکید کرد که برای حاضرین احترام قائل است و قصد دارد سال آینده نیز در این مراسم شرکت کند.
شعبدهبازی اوز پرلمن و پایان سرگرمکننده مراسمآنچه در انتهای مراسم باعث شگفتی و خنده حاضرین شد، اجرای شعبدهبازی و ذهنخوانی اوز پرلمن (Oz Pearlman) بود. او با مشارکت مایک والتز (سفیر آمریکا در سازمان ملل) و تاد بلانش شوخیهای جالبی انجام داد. پرلمن از بلانش (که منتظر تایید سنا برای پست دادستانی کل است) خواست درباره مقدار پول موجود در کیف پولش دروغ بگوید؛ بلانش گفت ۱۳۰ دلار، اما پرلمن عدد واقعی یعنی ۸۵ دلار را روی تخته نوشت.
سپس پرلمن از بلانش خواست یکی از اسکناسهای ۲۰ دلاری خود را امضا کند و به شوخی گفت: «اسکناس را بالا بگیر تا همه ببینند چه جرم فدرالی مرتکب شدی! او همین حالا تاییدیه مجلس سنا را جلوی دوربین از دست داد!» این شوخی و هماهنگی بعدی که پرلمن شماره سریال اسکناس را حدس زد، بسیار مورد توجه قرار گرفت.
این لحظات مفرح در حالی رقم خورد که وزارت دادگستری آمریکا (DOJ) اخیراً احضاریههایی را برای خبرنگاران نیویورک تایمز صادر کرده و سپس با انتقاد قاضی آنها را پس گرفته بود. با این حال، اجرای پرلمن توانست سنت دیرینه شام خبرنگاران کاخ سفید در ترکیب مسائل جدی دنیای سیاست با سرگرمیهای شوبیز را به خوبی حفظ کند.
