تیم ملی فوتبال انگلیس روز چهارشنبه در مرحله نیمهنهایی رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ با نتیجه ۲ بر ۱ مغلوب آرژانتین شد و از رسیدن به فینال بازماند. پس از این شکست تلخ، توماس توخل، سرمربی آلمانی انگلیس، به دلیل استراتژیهای تدافعی و تعویضهای اشتباهش به شدت زیر ذرهبین کارشناسان و رسانهها قرار گرفته است. توخل در اظهارنظری جنجالی، «DNA فوتبال انگلیس» را عامل این باخت دانست؛ ادعایی که با واکنش تند و افشاگرانه گری نویل همراه شد.
واکنش قاطع گری نویل به بهانهتراشی توماس توخلبه گزارش واضح به نقل از منبع خبر اسکای اسپورت (Sky Sports)، گری نویل به شدت به ادعاهای توماس توخل مبنی بر اینکه DNA فوتبال انگلیس مقصر اصلی شکست مقابل آرژانتین بوده، تاخته است. سرمربی سهشیرها پس از بازی در آتلانتا، به ویژه پس از اینکه آنتونی گوردون در ابتدای نیمه دوم انگلیس را پیش انداخت، به خاطر تاکتیکها و تعویضهایش با موجی از انتقادات مواجه شد.
وینگر بارسلونا (گوردون) در دقیقه ۷۲ جای خود را به ازری کونسا داد، چرا که توخل قصد داشت زیر فشارهای سنگین آرژانتین، ساختار تیم را تدافعیتر کند. با این حال، این تصمیم نتیجه عکس داد و انزو فرناندز و لوتارو مارتینز دو بار برای آلبیسلسته گلزنی کردند تا مدافع عنوان قهرمانی جام جهانی راهی فینال روز یکشنبه مقابل اسپانیا شود.
توخل در پاسخ به انتقادات مدعی شد: «مانند DNA اسپانیا، آرژانتین یا برزیل، در DNA فوتبال انگلیس نیست که توپ را در اختیار بگیرد و بازی را از طریق مالکیت کنترل کند.» اما اسکای اسپورت مطلع شده است که اتحادیه فوتبال انگلیس (FA) فعلاً برنامهای برای برکناری توخل ندارد و او به موجب تمدید قرارداد دو سالهای که پیش از جام جهانی امضا کرده بود، تا مسابقات یورو ۲۰۲۸ روی نیمکت انگلیس باقی خواهد ماند.
اشتباهات تاکتیکی توخل؛ از نیمکتنشینی ستارهها تا خط زدن استعدادهای نسل جدیدبا وجود ابقای توخل، گری نویل با مواضع این مربی آلمانی مخالفت کرد و به تصمیم او برای نیمکتنشین کردن کوبی ماینو در لحظاتی که تیم به یک هافبک مسلط به توپ نیاز داشت، اشاره کرد. نویل همچنین از اینکه توخل برخی از تکنیکیترین بازیکنان کشور را کاملاً از لیست جام جهانی خط زده بود، انتقاد کرد.
نویل در پادکست Stick to Football گفت: «من مشکل بزرگی با این اظهارات دارم. او کوبی ماینو را به زمین نفرستاد، کسی که بهتر از هر کسی میتواند توپ را حفظ کند. او بوکایو ساکا را بازی نداد. علاوه بر این، او بازیکنان تکنیکی مانند فیل فودن، کول پالمر، آدام وارتون، مورگان گیبز-وایت و ترنت الکساندر آرنولد را در خانه رها کرد؛ بازیکنانی که استعدادهای نسل خود محسوب میشوند.»
او ادامه داد: «من فکر میکنم توخل وقتی به عقب نگاه کند، از خود خواهد پرسید: آیا بعد از گلزنی سیگنال درستی به بازیکنان دادم؟ او سه بازیکن تدافعی را وارد زمین کرد، پیش از آنکه یک مهاجم بیاورد. او به بازیکنان این پیام را داد که فقط عقب بنشینند و دفاع کنند. آنها به عمق محوطه جریمه فرو رفتند و تعویضهای توخل هیچ کمکی به خروج تیم از زیر فشار نکرد. او قطعاً از این تصمیمات پشیمان خواهد شد.»
تکرار الگوهای قدیمی؛ سندرم عقبنشینی فوتبال انگلیس در مسابقات بزرگنویل در گفتگوی خود با اسکای اسپورت نیووز تلاش کرد نگاهی منصفانهتر به ماجرا داشته باشد و اشاره کرد که این مدل شکستها، ریشه در سنت ۳۰ ساله فوتبال انگلیس دارد: «شب سختی برای انگلیس بود، اما در کل تورنمنت خوبی را پشت سر گذاشتیم. هواداران ناامید هستند، اما من از همان ابتدا هم انگلیس را مدعی قهرمانی نمیدانستم. رسیدن به نیمهنهایی یک دستاورد فوقالعاده است.»
او افزود: «واقعیت این است که همان الگوهای قدیمی ۲۰ یا ۳۰ سال گذشته دوباره تکرار شدند. توخل خواست همانطور که با ۱۰ نفر مقابل مکزیک برنده شد، این بازی را هم با ساختاری فشرده و تدافعی مدیریت کند. او تلاش کرد بازی را ببندد، اما حجم حملات آرژانتین مانند بهمن بود و در نهایت ما مغلوب کیفیت حریف شدیم. گل دوم لیونل مسی با آن کیفیتی که دارد، فوقالعاده بود.»
نویل اعتراف کرد: «این خطایی است که تیمهای انگلیس بارها مرتکب شدهاند. من در ۸ تورنمنت به عنوان بازیکن یا مربی حضور داشتم که در ۵ مورد روی ضربات پنالتی حذف شدیم. در بیشتر آنها، ما در محوطه جریمه خودمان به شدت عقب مینشستیم و رو به جلو بازی نمیکردیم؛ یعنی دقیقاً نقطه مقابل فلسفه فوتبال انگلیسی. وقتی تحت فشار قرار میگیرید و میخواهید از گل خود محافظت کنید، پاهایتان سنگین میشود و به جای تفکر مثبت برای ضدحمله و زدن گل دوم، فقط به گل نخوردن فکر میکنید. همه ما که برای انگلیس بازی کردهایم مقصر این ذهنیت هستیم، بنابراین من فقط توخل را مقصر تام این ماجرا نمیدانم. این در روان ماست.»
وی همچنین اضافه کرد: «ما توانایی تکنیکی کافی برای بازی در یکسوم میانی زمین را نداریم. بازیکنان کشورهای نخبه دیگر میتوانند توپ را در بالاترین سطح فشار حفظ کنند. وقتی به این فاکتور، نبوغ فردی مثل مسی را اضافه کنید، آنها برنده میشوند. شب خوبی برای جود بلینگهام و هری کین نبود و آنها نسبت به استانداردهای خودشان شب آرامی را سپری کردند.»
نقش کلیدی مسی و غفلت مدافعان در جریان مسابقهگری نویل در تحلیل فنی بازی گفت: «وقتی ما به محوطه جریمه خودمان عقبنشینی کردیم، مسی فضای خالی کوچکی را در سمت راست پیدا کرد؛ چرا که ساختار دفاعی ۵-۴-۱ ما بسیار باریک و متمرکز در مرکز بود. او به سمت راست متمایل شد و به تنهایی بازی را از ما گرفت. گفتن اینکه “بروید مسی را مارک کنید” آسان است، اما ما باید آن منطقه را پوشش میدادیم و هرگز نباید تا این حد در مرکز جمع میشدیم. ما باید یک یا دو بازیکن را در کنارهها نگه میداشتیم. مردم از تعویضهای تدافعی صحبت میکنند، اما مقصر اصلی مدافعانی بودند که فضای حرکت را از مسی سلب نکردند.»
نویل در پاسخ به این سوال که آیا باید آینده توخل در تیم ملی زیر سوال برود یا خیر، گفت: «من به آینده او فکر نمیکنم. انتقادات از تصمیمگیریهای او کاملاً مشروع است. او قرار بود مربی بزرگی باشد که تفاوتها را در لحظات حساس، مثل ضربات پنالتی یا ۵ دقیقه آخر نیمهنهایی جام جهانی رقم بزند. او برای همین کار آورده شد اما نتوانست تیم را از خط پایان عبور دهد، بنابراین تحت فشار قرار خواهد گرفت.»
او تاکید کرد: «اسکوادی که توخل انتخاب کرد، یک اسکواد مبتنی بر ضدحمله بود. او بازیکنان خلاق و تکنیکی مانند فیل فودن و کول پالمر را کنار گذاشت و به ماینو بازی نداد. بازی ندادن به ماینو برای کنترل نبض بازی و وارد نکردن بوکایو ساکا یا مارکوس رشفورد برای استفاده از سرعتشان یک اشتباه بزرگ بود که خودش هم به آن واقف است.»
پاسخ کنایهآمیز نویل به توهین کریستین رومروپس از پایان بازی روز چهارشنبه، اظهارات نویل جنجال جدیدی آفرید. نویل پیش از این زوج خط دفاعی آرژانتین یعنی کریستین رومرو و لیزاندرو مارتینز را «بهترین-بدترین زوج مدافع میانی جهان» نامیده بود. رومرو، کاپیتان تاتنهام، در واکنش به این نقد، نویل را “احمق” خطاب کرد و گفت امیدوار است پس از بازنشستگی مثل او احمق نشود و از بازیکنان انتقاد نکند.
نویل در پاسخ به رومرو گفت: «فقط برای اضافه کردن چند کلمه به آنچه قبلاً گفتم: آنها به راحتی گل لو میدهند. آنها در ۴ مسابقه مرحله حذفی ۶ گل دریافت کردهاند. این دو مدافع باید هر روز مسی را در آغوش بکشند و ببوسند؛ چرا که مسی هر بار آنها را از ورطه نابودی نجات داده است؛ چه زمانی که دو گل از مصر خوردند، چه دو گل از کیپورد و چه یک گل از انگلیس!»
او در پایان گفت: «البته من پیش از این هم گفته بودم که آنها بازیکنان فوقالعادهای هستند و با تمام وجود برای کشورشان میجنگند، اما رفتارشان بین یک بازی شاهکار و یک بازی مضحک نوسان دارد. رومرو سال گذشته در تیمی (تاتنهام) بازی کرد که نزدیک بود سقوط کند و ۶۵ گل دریافت کرد، بنابراین وقتی بازی یک بازیکن را تماشا میکنم، میدانم درباره چه چیزی حرف میزنم. رومرو و لیزاندرو مارتینز بسیار بااستعداد هستند، اما اشتباهات زیادی مرتکب میشوند. آرژانتین دیشب به خاطر مدافعان میانیاش برنده نشد، آنها به خاطر حضور بزرگترین بازیکن تاریخ فوتبال (مسی) برنده شدند.»
