تجربه من از زندگی با دان‌خوری هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی؛ وقتی یک مهمان ناخوانده همه‌چیز را خراب می‌کند

به گزارش واضح به نقل از The Verge، داستان از جایی شروع شد که کمی پس از نصب یک دان‌خوری هوشمند پرندگان Kiwibit Bird Feeder 2 Pro به ارزش ۳۵۰ دلار (که به قیمت ۲۶۹ دلار خریداری شده بود)، ده‌ها پرنده کوچک و رنگارنگ به سمت باغچه من جذب شدند. اولین هشدار مبتنی بر هوش مصنوعی به گوشی من ارسال شد: «به نظر می‌رسد یک چرخ‌ریسک بزرگ است!» هشدار دیگری آمد: «به نظر می‌رسد یک چرخ‌ریسک آبی اوراسیایی است!» من با خنده این پیام‌ها را می‌خواندم و در عین حال منتظر بودم که احساس بزرگسالی و پختگی پیدا کنم.

این ماجرا روزها ادامه داشت. صدها چرخ‌ریسک مینیاتوری آمدند تا از دانه‌های گران‌قیمت آفتاب‌گردان بدون پوست تغذیه کنند. آن‌ها در درختان اطراف کمین می‌کردند و سپس به آرامی شیرجه می‌زدند تا یک دانه را بردارند و در امنیت کامل روی شاخه‌ها میل کنند.

من از مهمانان جدید خانه‌ام لذت فراوانی می‌بردم. آن‌ها را در ضبط‌های ویدئویی شفاف با کیفیت 4K HDR تحسین می‌کردم و به دنبال علامت‌های خاص روی بدنشان می‌گشتم تا روی این حیوانات خانگی وحشی اسم بگذارم. در ادامه وارد بخش‌های عمیق‌تر اپلیکیشن Kiwibit شدم تا درباره عادات کوچ، محل لانه و غذاهای مورد علاقه آن‌ها مطالعه کنم. همه‌چیز عالی پیش می‌رفت، تا اینکه او وارد شد.

هشدار اپلیکیشن آمد: «به نظر می‌رسد یک کبوتر جنگلی معمولی است!» تنها چیزی که در تصویر زنده دوربین هوشمند دیدم، یک لکه خاکستری‌رنگ غول‌پیکر بود که تمام لنز را پوشانده بود. این موش بال‌دار آن‌قدر چاق و هیکل‌مند بود که جلوی دید دوربین 4K را به طور کامل می‌گرفت. با خودم گفتم: اوه نه، لطفاً برگردید به همان پرندگان کوچک و دوست‌داشتنی!

در میان اندکی وحشت، هشدار حیوانات مزاحم (Nuisance Animal Alarm) را فعال کردم؛ ویژگی خاصی در این گجت خانه هوشمند که معمولاً برای سنجاب‌ها و موارد مشابه طراحی شده است. کبوتر کمی بی‌حرکت شد، اطراف را نگاه کرد، اما صدای آژیر که مطمئناً همسایه‌ها را کلافه می‌کرد، نتوانست او را فراری دهد. به زودی او دوباره شروع به بلعیدن غذاهای اعلایی کرد که برای مهمانان مبادی آداب خریده بودم. او خورد و خورد و خورد؛ ۱۵ دقیقه تمام به خوردن ادامه داد تا اینکه من خودم به حیاط رفتم و او را رم دادم.

از آن به بعد، آن کبوتر (یا کبوترها، چون تشخیص‌شان سخت بود) در آنجا جا خوش کردند. آن‌ها ۳۰ دقیقه یا بیشتر روی دان‌خوری می‌نشستند و با اشتیاقی ناشیانه سرشان را داخل توده دانه‌ها فرو می‌بردند. در ادامه موش‌ها هم در زیر دان‌خوری حاضر شدند تا از باقی‌مانده غذای آن‌ها تغذیه کنند. با پذیرش شکست، این دان‌خوری پرندگان هوشمند گران‌قیمت را از جا درآوردم و داخل کمد کلاپ کردم.

من از دست شرکت Kiwibit عصبانی نیستم. دستگاه «Kiwibit Bird Feeder 2 Pro 4K AI Camera with Solar Panel» که من تست کردم، تا پیش از این اتفاق یک گجت هوشمند بسیار لذت‌بخش بود. این مشکل تقصیر Kiwibit نیست.

اگر وسوسه شده‌اید که یک دان‌خوری هوشمند پرندگان بخرید، پیشنهاد می‌کنم به جای اینکه از همان روز اول به سراغ پیشرفته‌ترین مدل‌ها بروید، ابتدا با یک مدل ساده، ارزان‌قیمت و بدون تکنولوژی هوش مصنوعی شروع کنید؛ چرا که شما نمی‌توانید یک دان‌خوری استفاده‌شده را صرفاً به این دلیل که آفت‌ها را به خود جذب می‌کند، پس بدهید.

منبع خبر: The Verge