خولین آلوارز (Julián Alvarez) به تنهایی وارد یک تونل طولانی و تاریک شد. جولیانو سیمئونه پیش‌تر گفته بود: «ما در کنار هم قوی‌تر هستیم»، اما ماجرا اصلاً این‌گونه پیش نرفت. در پایان نخستین بازی خانگی فصل اتلتیکو مادرید که با تساوی ۲-۲ برابر ویارئال همراه شد، تمامی بازیکنان اتلتیکو در دایره میانی زمین جمع شدند، با بازیکنان حریف و یکدیگر دست دادند و سپس به سمت ضلع جنوبی ورزشگاه متروپولیتانو حرکت کردند؛ تقریباً همه آن‌ها، به جز یک نفر که جا مانده بود. مردی با کت‌وشلوار چند کلمه‌ای آرام در گوش او زمزمه کرد و سپس مسئول رسانه‌ای باشگاه آمد و مسیر مخالف را نشان داد. بنابراین، در حالی که هم‌تیمی‌هایش به سمت تماشاگرانی رفتند که علیه او شوریده بودند، بازیکن شماره ۱۹ مسیر غرب را در پیش گرفت و به سوی خروجی رفت.
به گزارش واضح به نقل از روزنامه گاردین، آلوارز تنها قدم برمی‌داشت. سرش را در سکوت پایین انداخته بود، درست همان‌طور که در تمام طول بعدازظهر و پیش از آن دیده می‌شد؛ او به آرامی در عرض زمین قدم برمی‌داشت و تنها افکارش و صدای سوت‌های ممتدی که تعقیبش می‌کردند همراهش بودند. بدون اینکه دستی برای فشردن به سوی او دراز شود یا سری به نشانه تایید تکان بخورد، او از کنار نشان باشگاه اتلتیکو در کنار خط طولی و در ورودی دهانه تونل گذشت. در هر دو طرف، هواداران بر لبه سکوها خم شده بودند، فریاد می‌زدند و سوت اعتراض سر می‌دادند. در فاصله دوری از سمت چپ او، سایر بازیکنان اتلتیکو مادرید ایستاده بودند و گویی منتظر بودند تا او از دید خارج شود و سپس به جایگاه نزدیک شوند، اما هیچ‌کدام به عقب برنگشتند. شال‌گردنی به سمت او پرتاب شد، درست جلوی پاهای آلوارز به زمین افتاد و همان‌جا رها شد. سپس او در تاریکی ناپدید شد؛ تصویری تمام‌عیار از موقعیت تلخی که اکنون در آن گرفتار شده است.
تنهایی مطلق ستاره آرژانتینی در رختکن و خشم بی‌سابقه هوادارانهیچکس در سوی دیگر منتظر او نبود. خولین آلوارز از پله‌ها بالا رفت، از کنار دو مامور امنیتی گذشت و به سمت چپ، به سوی یک رختکن کاملاً خالی پیچید؛ بدون اینکه نگاهش را بالا بیاورد یا از او خواسته شود که چنین کند. چهار دقیقه گذشت تا هم‌تیمی‌هایش با هم از پله‌ها بالا بیایند. با این حال، دست‌کم اکنون برای مدتی کوتاه همه‌چیز آرام شده بود. صدای اعتراضات در ورزشگاه کرکننده بود؛ هیچ‌کس به یاد نداشت که هواداران این‌گونه بی‌رحمانه علیه بازیکن خودشان موضع بگیرند. هواداران اتلتیکو مادرید که هنوز هم هواداران او محسوب می‌شدند، هنگام خوانده شدن نامش سوت زدند، زمان گرم کردن به او تاختند و وقتی برای نخستین بار پس از آوریل گذشته و پس از اینکه رفتن را «رویای خود» نامید با پیراهن سرخ و سفید وارد زمین شد، او را هو کردند و در نهایت نیز با سوت‌های اعتراضی او را تا خروج کامل بدرقه کردند.
آیا این وضعیت خوب است؟ یان اوبلاک (Jan Oblak) در این باره گفت: «متاسفانه این شرایط برای هیچ‌کس خوشایند و راحت نیست.» در میان آسیب‌های وارد شده، اتهامات متقابل، غرور جریحه‌دار شده و چهره‌های خشمگین، یافتن یک راه‌حل کار ساده‌ای به نظر نمی‌رسد. به طور خلاصه ماجرا این است: خولین آلوارز خواهان انتقال به بارسلونا است؛ بارسلونا نیز خواهان جذب اوست. اما او تا ژوئن ۲۰۳۰ قرارداد دارد، بند فسخ قراردادش ۵۰۰ میلیون یورو است و اتلتیکو مادرید حاضر به فروش او نیست؛ به ویژه به هیچ عنوان قصد فروش او به بارسلونا را ندارد. بنابراین، همه طرف‌ها در یک بن‌بست کامل گیر افتاده‌اند.
جنگ نقل و انتقالاتی در لالیگا؛ پیشنهاد لاپورتا و واکنش قاطع اتلتیکو مادریدنخستین باری که آلوارز اشاره کرد ممکن است در تیم نماند، پس از بازی مقابل تاتنهام در لیگ قهرمانان اروپا در ماه مارس گذشته بود. در آن زمان، زمان‌بندی این صحبت عجیب به نظر می‌رسید؛ هرچند فصل آسانی نبود و این حس که مشکلی وجود دارد در حال تقویت بود، اما او به تازگی دو گل به ثمر رسانده بود و اتلتیکو با نتیجه ۵ بر ۲ پیروز شده بود. عجیب‌تر از آن، زمانی بود که او لحظاتی پس از پیروزی آرژانتین برابر اتریش در جام جهانی را برای اعلام علنی تمایل به جدایی انتخاب کرد و گفت: «اکنون زمان مناسبی برای صحبت درباره این موضوع نیست، اما نمی‌توانم پنهانش کنم. من با افرادی که در اتلتیکو لازم بود صحبت کردم و بهترین تصمیم برای همه یک انتقال است. من می‌خواهم به رویایم برسم.»
پیش از این یک ابراز تمایل نه‌چندان جدی از سوی رئال مادرید وجود داشت، اما رویای اصلی او پیوستن به بارسلونا بود و کاتالان‌ها همان کسانی بودند که با آلوارز مذاکره کرده و برای نحوه اجرایی کردن این انتقال برنامه‌ریزی می‌کردند. همین موضوع یکی از دلایلی بود که اتلتیکو با قاطعیت تمام مانع این انتقال شد و تصمیم گرفت در برابر آن ایستادگی کرده و مسئله را حیثیتی کند. موضوع فقط تمایل بازیکن به رفتن نبود، بلکه شیوه و نحوه انجام این کار خشم مدیران را برانگیخته بود.
از نیویورک، خوان لاپورتا (Joan Laporta) ادعا کرد که بارسلونا یک پیشنهاد مهم و قابل توجه ارائه داده است و گفت: «اگر اتلتیکو آماده پذیرش آن باشد، فوق‌العاده خواهد بود.» اما آن‌ها حاضر به پذیرش نبودند و ارزش چندانی هم برای پیشنهاد بارسا قائل نشدند. میگل آنخل خیل مارین (Miguel Ángel Gil Marín)، مدیر اجرایی اتلتیکو مادرید، تاکید کرد که آن‌ها به هیچ قیمتی او را نخواهند فروخت و این موضوع را به آلوارز، مدیر برنامه‌هایش و بارسلونا اعلام کرده‌اند. خیل مارین گفت:
«من خوان لاپورتا را می‌شناسم؛ او همیشه برای رسانه‌ها، هواداران و سیرک شخصی خودش نمایش بازی می‌کند. به او گفتم: لطفاً تمامش کن. ما قصد فروش نداریم و نخواهیم فروخت، دست از اصرار بردار. او عاشق بازی کردن نقش است، اما به خوبی می‌داند که خولین فصل آینده برای بارسلونا بازی نخواهد کرد.»
شکایت به فدراسیون و جدال لفظی ایجنت آلوارز با مدیران باشگاهبارسلونا اصرار داشت که با احترام کامل به این انتقال احتمالی نزدیک شده است، اما اتلتیکو مادرید از آن‌ها به فدراسیون فوتبال اسپانیا (RFEF) شکایت کرد و از موضع خود ذره‌ای عقب‌نشینی نکرد تا پیامی روشن ارسال کرده و از مرزهای خود دفاع کند. این ماجرا اکنون به یک مسئله اصولی و حیثیتی تبدیل شده بود تا برای دیگران عبرت شود. با این وجود، حواشی پایان نیافت. زمانی که آلوارز برای تمرینات پیش‌فصل حاضر شد، همچنان خواهان جدایی بود و چهره‌ای کاملاً منزوی داشت. نگاه‌های سرد و چهره درهم‌کشیده او حاکی از غیبت روحی او در تیم بود. در همین زمینه، خورخه والدانو با نقل قولی از خولیو کورتاسار وضعیت او را توصیف کرد: «وقتی کسی می‌گوید می‌رود، در واقع از قبل رفته است.»
حتی اگر بازیکنی نتواند برود، شرایط همین است. در حالی که اتلتیکو بی‌سر و صدا گزینه‌های دیگر را بررسی می‌کرد، خیل مارین بار دیگر در بیانیه‌ای بر ماندن آلوارز تاکید کرد و گفت: «ما نمی‌توانیم اجازه دهیم باشگاه‌ها و رسانه‌های دیگر سیاست‌های ما را تعیین کرده و به ما بی‌احترامی کنند. ما ارزش‌های خودمان را داریم.» او همچنین به مدیر برنامه‌های آلوارز تاخت و گفت که به این بازیکن مشاوره‌های غلطی داده شده است. در پاسخ، فرناندو هیدالگو (Fernando Hidalgo)، ایجنت آلوارز — که معتقد بود اتلتیکو قول داده در صورت اعلام عمومی بازیکن اجازه خروجش را صادر کند — در پیامی نوشت: «هرگز از یک دروغگو نخواهید دلیل دروغش را توضیح دهد؛ او فقط مجبور می‌شود دوباره دروغ بگوید.»
در سوی دیگر، دیگو سیمئونه (Diego Simeone) با مشاهده قاطعیت مدیرانش، آماده بود آلوارز را دوباره به ترکیب تیم برگرداند. سیمئونه اظهار داشت: «نمی‌توان شفاف‌تر از موضعی که باشگاه گرفت صحبت کرد. درست مثل زمانی است که قاضی می‌گوید: درخواست رد شد!» اما بازگشت آلوارز به زمین نشان داد که ترمیم این رابطه بسیار دشوارتر از آن چیزی است که تصور می‌شد و رسیدن به رستگاری در مادرید برای او دور از دسترس به نظر می‌رسد.
جهنم ۶۰ هزار نفری متروپولیتانو و فریاد علیه ستاره یاغیاتفاقات روز یکشنبه نشانی از حل بحران یا آغاز بهبود اوضاع نداشت؛ بلکه نشان‌دهنده شرایطی ناپایدار بود که تمام مسائل فنی را تحت‌الشعاع قرار می‌داد. همه عکاسان پیش از آغاز بازی در مقابل نیمکت ذخیره‌ها جمع شدند، جایی که آلوارز در کنار خوان موسو و خوزه ماریا خیمنز نشسته بود، به زمین خیره شده بود و تنها حرکت صورتش فشردن فک‌هایش به هم بود؛ در حالی که ۶۰ هزار هوادار با خشم علیه او سوت می‌زدند. اما این فقط آغاز ماجرا بود.
وقتی او در دقیقه ۵۱ برای گرم کردن رفت، سوت‌ها دوباره اوج گرفتند. از جایگاه جنوبی شعارهایی علیه بارسلونا و کاتالونیا سر داده شد و هواداران فریاد زدند: «ما اتلتیکو هستیم»، «اتلتیکو آری، مزدور هرگز!» و شعار دیگر این بود: «به او بگویید برای همیشه گورش را گم کند!» زمانی که بازیکنان اتلتیکو پس از گل اول به کنار خط آمدند، مربی بدنساز اعلام کرد که آلوارز قرار است وارد زمین شود و مارک پوبیل (Marc Pubill) پاسخ داد: «خیلی مراقب باش!» صدای کرکننده سوت‌ها با ورود او قطع نشد. لمس توپ‌های او اندک بود، اما با هر لمس توپ صدای اعتراضات بالاتر می‌رفت و این طرد شدن تا سوت پایان بازی و حتی پس از آن ادامه داشت.
آینده مبهم خولین آلوارز در روزهای پایانی پنجره نقل و انتقالاتیان اوبلاک پس از پایان مسابقه گفت: «خولین در ترکیب کنار ماست و تا زمانی که اینجا باشد، از او حمایت خواهیم کرد.» دیگو سیمئونه نیز با اشاره به اهمیت مهاجمان افزود: «تنها چیزی که می‌دانم این است که اگر اتلتیکو می‌خواهد جام کسب کند، باید متحد باشیم. ما به مهاجمان بزرگ نیاز داریم.» او همچنین اعتراف کرد که از آدمولا لوکمن (Ademola Lookman) به خاطر بازی در پستی غیرتخصصی در غیاب آلوارز و الکساندر سورلوث (Alexander Sørloth) مصدوم عذرخواهی کرده است. سرمربی اتلتیکو تایید کرد تصمیم برای نرفتن آلوارز به سمت هواداران، دستور مستقیم باشگاه بوده و نه تصمیم خود بازیکن.
با این حال، حتی اگر این تصمیم برای محافظت از آلوارز گرفته شده بود، در نهایت منجر به انزوای بیشتر او شد. خروج انفرادی او بدون همراهی هیچ‌یک از بازیکنان، عمق شکاف و فضای متشنج حاکم بر تیم را به تصویر کشید. با وجود شعار همبستگی بازیکنان، در لحظه حقیقت، خولین آلوارز کاملاً تنها قدم برداشت و آینده او در فاصله چند روز تا پایان پنجره نقل و انتقالات در هاله‌ای از ابهام باقی ماند.
نتایج کامل دیدارهای این هفته لالیگا رایو وایکانو ۱ – ۱ آلاوس رئال بتیس ۱ – ۰ رئال سوسیداد اسپانیول ۱ – ۲ رئال مادرید والنسیا ۰ – ۰ سلتاویگو اتلتیک بیلبائو ۱ – ۳ سویا الچه ۰ – ۵ بارسلونا ختافه ۱ – ۰ راسینگ سانتاندر اتلتیکو مادرید ۲ – ۲ ویارئال
