اهتمام فردوسی بزرگ در سرایش شاهنامه، تأثیر مهمی بر احیای واژه‌های فراموش‌شده فارسی و اسطوره‌های کهن برجا نهاد. در این دوران که بیم خاموشی زبان پارسی می‌رفت، فردوسی حکیم با همتی سترگ و ایمانی استوار، تجدید فروغ آن را جاودانه ساخت.