یک مطالعه جدید توسط پژوهشگران Mass General Brigham نشان میدهد که نزدیک به ۱ نفر از هر ۳ فرد بزرگسال در ایالات متحده بدون سابقه بیماری قلبی — و تقریباً ۴ نفر از هر ۵ نفر از کسانی که قبلاً دچار سکته قلبی، سکته مغزی یا سایر عوارض قلبیعروقی شدهاند — دارای سطح LDL یا «کلسترول بد» بالاتر از اهداف تعیینشده در دستورالعملهای جدید کلسترول آمریکا در سال ۲۰۲۶ هستند. علاوه بر این، در میان بزرگسالان بدون بیماری قلبی که سطح کلسترول آنها بالاتر از حد هدف بود، حدود ۳ نفر از هر ۴ نفر هیچگونه داروی کاهشدهنده کلسترول دریافت نمیکنند. نتایج این پژوهش در مجله معتبر علمی JAMA به چاپ رسیده است.
به گزارش خانه مهتاب به نقل از Mass General Brigham Communications، دکتر شادی ابوهاشم (Shady Abohashem)، نویسنده اصلی این مطالعه و مدرس رادیولوژی دانشکده پزشکی هاروارد در بیمارستان عمومی ماساچوست، در اینباره میگوید: «شکاف میان میزان واقعی سطح کلسترول مردم کشور و آنچه دستورالعملهای جدید تعیین کردهاند، بسیار عمیقتر از تصور عموم است. بیماریهای قلبی همچنان یکی از دلایل اصلی مرگومیر محسوب میشوند، در حالی که بخش عمدهای از سکتههای قلبی و مغزی با استفاده از داروهایی که دهههاست در دسترس قرار دارند، قابل پیشگیری هستند. با این حال، بسیاری از افرادی که میتوانند از این درمانها سود ببرند، هیچ دارویی دریافت نمیکنند. این مسئله یک فرصتسوزی بزرگ در سطح میلیونی است.»
دستورالعملهای جدید ۲۰۲۶ و تغییر اهداف درمان کلسترول بددستورالعمل اختلال چربی خون (Dyslipidemia) سازمان قلب آمریکا و کالج متخصصان قلب آمریکا در سال ۲۰۲۶، ماشینحساب جدیدی را برای محاسبه خطر بیماریهای قلبیعروقی معرفی کرده و اهداف درمانی سطح LDL را کاهش داده است. این تغییرات بر اساس شواهد علمی جدیدی صورت گرفته که به روشنی نشان میدهند برای بیماران در معرض خطر بالا، «هرچه سطح کلسترول پایینتر باشد، بهتر است».
جهت ارزیابی میزان تطابق جمعیت فعلی ایالات متحده با این اهداف درمانی بهروزرسانیشده، ابوهاشم و همکارانش دادههای ملی مربوط به حدود ۲۳۰۰ فرد بزرگسال ۳۰ تا ۷۹ ساله را در «پیمایش ملی بررسی سلامت و تغذیه (NHANES) بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳» تحلیل کردند؛ پیمایشی جامع که نماینده حدود ۱۷۸ میلیون فرد بزرگسال آمریکایی است.
طبق دستورالعملهای جدید کلسترول، میزان توصیه شده LDL در خون بر اساس میزان خطر بیماریهای قلبیعروقی در هر فرد متفاوت است: هرچه خطر کلی فرد بالاتر باشد، سطح کلسترول بد او باید پایینتر باشد. به عنوان مثال، برای بزرگسالانی که در گروه کمخطر قرار دارند، سطح LDL معادل ۱۶۰ میلیگرم در دسیلیتر یا بالاتر، نقطهای است که دستورالعملها شروع درمان دارویی را پیشنهاد میکنند؛ اما برای افراد مبتلا به بیماریهای قلبی تثبیتشده و دارای خطر بسیار بالای عوارض قلبیعروقی در آینده، هدف اصلی رسیدن به سطح LDL زیر ۵۵ میلیگرم در دسیلیتر است.
«عدد کلسترول LDL خود و هدف درمانی شخصیتان را بشناسید؛ اگر هیچکدام را نمیدانید، حتماً از پزشک خود سؤال کنید.»
– دکتر شادی ابوهاشم
پژوهشگران شکافهای عمدهای را میان اهداف جدید کلسترول LDL و سطح واقعی آن در میان جامعه مشاهده کردند. حدود یکسوم از بزرگسالانی که سابقه سکته قلبی، سکته مغزی یا سایر حوادث قلبیعروقی نداشتند (گروه پیشگیری اولیه)، دارای سطح LDL بالاتر از اهداف توصیه شده جدید بودند؛ در این میان، حدود ۷۶ درصد هیچگونه داروی کاهشدهنده کلسترول مصرف نمیکردند. این شکاف با افزایش میزان خطر بهشدت عمیقتر شد: در میان افرادی که در بالاترین سطح خطر قلبیعروقی قرار داشتند، حدود ۸۳ درصد بالاتر از حد هدف بودند و تقریباً نصف آنها هیچگونه دارویی برای کاهش کلسترول دریافت نمیکردند.
این وضعیت در میان بزرگسالان مبتلا به بیماریهای قلبی اثباتشده (گروه پیشگیری ثانویه) شکل متفاوتی داشت. تقریباً ۴ نفر از هر ۵ نفر بالاتر از هدف توصیهشده قرار داشتند، اما اکثر آنها (حدود ۶۲ درصد) از قبل تحت درمانهای کاهشدهنده کلسترول بودند بدون اینکه به اهداف پایینتر دست یافته باشند. این امر نشاندهنده نیاز به تشدید درمانهای دارویی به جای شروع یک درمان جدید است. ۳۸ درصد باقیمانده نیز هیچگونه درمانی دریافت نمیکردند.
راهکارهای کلیدی برای جبران شکاف درمانی کلسترولدکتر ابوهاشم در اینباره توضیح داد: «خبر خوب این است که ما دقیقاً میدانیم چه روشهایی موثر هستند و شواهد علمی پشتیبان این درمانها از قویترینها در علم پزشکی است. اما در واقع با دو مشکل متفاوت روبرو هستیم که نیازمند دو راهکار مجزا هستند. در افراد بدون سابقه بیماری قلبی، اکثر کسانی که بالاتر از حد هدف قرار دارند هیچ داروی کاهشدهنده کلسترول مصرف نمیکنند؛ بنابراین نخستین گام، ساده و شامل آغاز درمان دارویی است. در حالی که در افراد با سابقه سکته قلبی یا مغزی، بیشتر آنها از قبل داروی استاتین (Statin) مصرف میکنند اما همچنان به هدف تعیینشده نرسیدهاند. برای این گروه، راهکار شروع درمان نیست، بلکه تشدید درمان است. این اقدام میتواند شامل استفاده از استاتینهای قویتر، افزودن داروهای غیر استاتینی یا بررسی درمانهای جدیدتر باشد. درک این تفاوت برای پر کردن شکاف موجود ضروری است.»
چالشها و موانع ساختاری در نظام سلامتنویسندگان این مقاله خاطرنشان میکنند که عدم دستیابی به اهداف درمانی کلسترول LDL یک چالش دیرینه و مداوم است که عوامل متعددی در آن نقش دارند؛ از جمله دسترسی محدود به داروهای جدید کلسترول، فقر آگاهی بیماران و موانع ساختاری در سیستم سلامت. دادههای این پژوهش پیش از انتشار دستورالعملهای ۲۰۲۶ جمعآوری شدهاند، بنابراین این آمارها یک مبنا و خط پایه برای سنجش پیشرفت با بهکارگیری عملی دستورالعملها ایجاد میکنند. تحقیقات آینده بررسی خواهند کرد که آیا این شکاف در طول زمان کاهش مییابد یا خیر.
ابوهاشم در نهایت تصریح کرد: «آنچه ما در اینجا اندازهگیری میکنیم یک نقطه شروع است، نه یک حکم نهایی. دستورالعملهای جدید کلسترول اهدافی شفافتر از هر زمان دیگری در اختیار ما قرار دادهاند. برای پزشکان، این به معنای ارزیابی مجدد بیماران بر اساس اهداف بهروزرسانیشده است. و برای عموم مردم، پیام سادهتر است: عدد کلسترول LDL و هدف شخصی خود را بشناسید و اگر هیچکدام را نمیدانید، حتماً از پزشک خود بپرسید.»
